Scientist illustrating caffeine's effect on brain

Αντίδραση μάχης ή φυγής: πώς την πυροδοτεί η καφεΐνη


TL;DR:

  • Η καφεΐνη ενεργοποιεί την αντίδραση στρες του σώματος μπλοκάροντας τους υποδοχείς της αδενοσίνης, κάτι που οδηγεί στην απελευθέρωση ορμονών από τα επινεφρίδια. Το πόσο έντονα το νιώθεις εξαρτάται από τη γενετική, τον χρονισμό και τη δόση, και επηρεάζει πόσο αγχωμένος ή ανήσυχος αισθάνεσαι. Αν χρησιμοποιείς την καφεΐνη στρατηγικά, για παράδειγμα λίγο αργότερα το πρωί και μαζί με ουσίες που ηρεμούν, μένεις σε εγρήγορση και κρατάς τις ανεπιθύμητες επιδράσεις στο ελάχιστο.

Η καφεΐνη είναι ανταγωνιστής των υποδοχέων αδενοσίνης που ενεργοποιεί άμεσα το συμπαθητικό νευρικό σύστημα και πυροδοτεί τον ίδιο καταρράκτη μάχης ή φυγής που ξεκινά ο εγκέφαλος μπροστά σε πραγματικό κίνδυνο. Το να καταλάβεις πώς συμβαίνει αυτό δεν είναι απλώς μια βιοχημική περιέργεια. Εξηγεί γιατί μετά τον τρίτο καφέ σαρώνεις το δωμάτιο με το βλέμμα ψάχνοντας έναν κίνδυνο που δεν υπάρχει. Η καφεΐνη μπλοκάρει τους υποδοχείς αδενοσίνης και αναγκάζει τα επινεφρίδια να απελευθερώσουν επινεφρίνη (αδρεναλίνη) και κορτιζόλη. Αυξάνονται μετρήσιμα οι παλμοί, το άνοιγμα της κόρης του ματιού και το σάκχαρο στο αίμα. Ένα συνηθισμένο φλιτζάνι καφέ (περίπου 240 ml) περιέχει 80 έως 120 mg καφεΐνης, αρκετά για να ξεκινήσει αυτή την ορμονική αλυσιδωτή αντίδραση στους περισσότερους ενήλικες.

Πώς η καφεΐνη πυροδοτεί την αντίδραση μάχης ή φυγής: ο βιοχημικός μηχανισμός

Η αντίδραση συναγερμού είναι το πρωτόκολλο έκτακτης ανάγκης του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, που εξελίχθηκε για να προετοιμάζει το σώμα για άμεση σωματική δράση. Η καφεΐνη δεν καταλαμβάνει αυτό το σύστημα μιμούμενη μια απειλή, αλλά αφαιρώντας το χημικό φρένο που το κρατά σε αδράνεια. Η αδενοσίνη είναι το φυσικό σήμα κόπωσης του εγκεφάλου. Συσσωρεύεται κατά τη διάρκεια της ημέρας και συνδέεται με υποδοχείς που επιβραδύνουν τη νευρική δραστηριότητα, μειώνουν τους παλμούς και φέρνουν υπνηλία.

Νεαρός άνδρας στο τραπέζι της κουζίνας λίγο πριν πιει καφέ

Η μοριακή δομή της καφεΐνης μοιάζει τόσο με της αδενοσίνης ώστε καταλαμβάνει τους ίδιους υποδοχείς χωρίς να τους ενεργοποιεί. Ο εγκέφαλος, τυφλός πλέον στο δικό του σήμα κόπωσης, ερμηνεύει τη σιωπή ως κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ενεργοποιεί τον άξονα υποθάλαμος–υπόφυση–επινεφρίδια (άξονας HPA). Τα επινεφρίδια απαντούν απελευθερώνοντας αδρεναλίνη και κορτιζόλη στο αίμα. Το αποτέλεσμα είναι μια κατάσταση επιφυλακής όπως στα βιβλία: αυξημένοι παλμοί, έντονη εγρήγορση, διεσταλμένες κόρες και γλυκόζη στο αίμα για γρήγορη ενέργεια.

Δεν πρόκειται για μεταφορά. Οι φυσιολογικές αλλαγές που προκαλεί η καφεΐνη ταιριάζουν με μια οξεία αντίδραση στρες, με υψηλότερη αρτηριακή πίεση και αυξημένη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. Το σώμα δεν μπορεί να ξεχωρίσει την αδρεναλίνη που έφερε ένας θηρευτής από εκείνη που έφερε ο πρωινός σου εσπρέσο. Σε κυτταρικό επίπεδο, και οι δύο μοιάζουν ίδιες.

Τι δείχνει η έρευνα για την επίδραση της καφεΐνης στην κορτιζόλη και την αδρεναλίνη

Μια μελέτη του 2026 σε 109 εργαζόμενους βρήκε σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην πρόσληψη καφεΐνης και το στρες (r = 0,523), καθώς και το άγχος (r = 0,280). Η συσχέτιση με το στρες δεν είναι αμελητέα. Ένα r = 0,523 σημαίνει ότι η κατανάλωση καφεΐνης εξηγεί ένα ουσιαστικό μέρος του στρες που αναφέρουν οι συμμετέχοντες, ανεξάρτητα από τις απαιτήσεις της δουλειάς ή τις συνθήκες ζωής.

Ινφογράφημα: η αντίδραση μάχης ή φυγής από την καφεΐνη βήμα προς βήμα

Μια δόση 250 mg καφεΐνης προκαλεί μετρήσιμες αιχμές κορτιζόλης, ιδίως σε περιόδους ψυχικής πίεσης. Αυτό έχει σημασία, γιατί οι περισσότεροι πίνουν καφεΐνη ακριβώς όταν είναι ήδη υπό πίεση, και η ορμονική επίδραση αθροίζεται. Ο άξονας HPA δεν βγάζει μέσο όρο από αυτά τα ερεθίσματα. Τα προσθέτει.

Ρόφημα Καφεΐνη ανά 240 ml Πιθανή ορμονική επίδραση
Καφές φίλτρου 80 έως 120 mg Μέτρια αύξηση κορτιζόλης και αδρεναλίνης
Εσπρέσο (διπλός, 60 ml) 60 έως 75 mg Έντονη αλλά σύντομη αιχμή από τα επινεφρίδια
Μαύρο τσάι 40 έως 70 mg Ήπια ενεργοποίηση του άξονα HPA
Πράσινο τσάι 20 έως 45 mg Χαμηλή διέγερση του συμπαθητικού
Ενεργειακά ποτά 80 έως 150 mg Υψηλή δυναμική για κορτιζόλη και αδρεναλίνη

«Η αδρεναλίνη που απελευθερώνει η καφεΐνη λειτουργεί σαν τούρμπο: συνδέεται αδιάκριτα με τους υποδοχείς της καρδιάς ακόμη και σε ηρεμία και προκαλεί αντιδράσεις άγχους που θυμίζουν μια αρχέγονη αντίδραση σε απειλή.» — TheStartingPace

Το ότι η αντίδραση εξαρτάται από τη δόση είναι αυτό που οι περισσότεροι υποτιμούν. Ένας καφές ενεργοποιεί το σύστημα. Τρεις καφέδες σε ένα πιεστικό πρωινό μπορούν να κρατήσουν την κορτιζόλη ψηλά για ώρες, πολύ αφού έχει χαθεί η αίσθηση ενέργειας.

Γιατί τα γονίδιά σου καθορίζουν πόσο δυνατά σε χτυπά η καφεΐνη

Δεν νιώθουν όλοι τον ίδιο εσωτερικό συναγερμό από την ίδια δόση καφεΐνης. Τρία γονίδια εξηγούν το μεγαλύτερο μέρος των διαφορών: CYP1A2, ADORA2A και COMT.

  • CYP1A2: ελέγχει πόσο γρήγορα μεταβολίζει το ήπαρ την καφεΐνη. Στους αργούς μεταβολιστές η καφεΐνη μένει περισσότερο στην κυκλοφορία, οπότε ο αποκλεισμός της αδενοσίνης και η απελευθέρωση αδρεναλίνης συνεχίζονται πολύ αφού οι γρήγοροι μεταβολιστές την έχουν ήδη αποβάλει.
  • ADORA2A: κωδικοποιεί τον ίδιο τον υποδοχέα αδενοσίνης A2A. Οι παραλλαγές αυτού του γονιδίου επηρεάζουν άμεσα πόσο ευαίσθητοι είναι οι υποδοχείς στη δράση αποκλεισμού της καφεΐνης, και άρα πόσο έντονα απαντά ο άξονας HPA.
  • COMT: ρυθμίζει την απομάκρυνση της ντοπαμίνης και της αδρεναλίνης από τη σύναψη. Περίπου το 25% των ανθρώπων ευρωπαϊκής καταγωγής φέρει μια αργή παραλλαγή του COMT, οπότε οι ουσίες του στρες παραμένουν στον οργανισμό πολύ αφού έχει περάσει η διεγερτική δράση της καφεΐνης.

Αυτό είναι το σημείο που ξεφεύγει από τους περισσότερους. Σε όσους έχουν την αργή παραλλαγή COMT, η ενέργεια από την καφεΐνη φεύγει στην ώρα της, αλλά το άγχος και η υπολειπόμενη αδρεναλίνη όχι. Η διέγερση χάνεται, ενώ η κατάσταση συναγερμού συνεχίζεται. Μένεις με νευρικότητα χωρίς την εγρήγορση για την οποία ήπιες τον καφέ.

Οι παραλλαγές του γονιδίου του μεταφορέα σεροτονίνης (SLC6A4) προσθέτουν ακόμη ένα επίπεδο. Η χαμηλή δραστηριότητα σεροτονίνης ενισχύει την αίσθηση απειλής, κάνοντας την αδρεναλίνη της καφεΐνης να μοιάζει πιο ανησυχητική και πιο δύσκολη να την εκλογικεύσεις. Αν έχεις προσέξει ότι η καφεΐνη σε κάνει πιο ανήσυχο παρά πιο ξύπνιο, η εξήγηση βρίσκεται πιθανότατα στη γενετική σου. Το να γνωρίζεις τους παράγοντες ευαισθησίας στην καφεΐνη είναι το πρώτο βήμα για να τη χρησιμοποιείς έξυπνα.

Συμβουλή: Τα γενετικά τεστ για καταναλωτές, όπως τα 23andMe και SelfDecode, περιλαμβάνουν αναφορές για τις παραλλαγές CYP1A2 και COMT. Όταν ξέρεις τι μεταβολιστής είσαι, δεν χρειάζεται να μαντεύεις γιατί δύο καφέδες σε επηρεάζουν διαφορετικά από τον διπλανό σου.

Το πότε πίνεις καφεΐνη μετράει όσο και το πόση πίνεις

Το σώμα παράγει την περισσότερη κορτιζόλη της ημέρας στα πρώτα 30 έως 45 λεπτά μετά το ξύπνημα. Αυτό λέγεται απόκριση κορτιζόλης στην αφύπνιση (CAR) και είναι ο ενσωματωμένος μηχανισμός με τον οποίο ο εγκέφαλος περνά από τον ύπνο στην εγρήγορση. Η καφεΐνη σε αυτό το παράθυρο δεν προσθέτει εγρήγορση. Διαταράσσει τον φυσικό ρυθμό της κορτιζόλης και ενισχύει τη δραστηριότητα των επινεφριδίων πέρα από όσο χρειάζεται το σώμα, δίνοντας ένα υπερβολικό σήμα συναγερμού από ένα σύστημα που ήδη έκανε τη δουλειά του.

Αυτή είναι η πρακτική σειρά που δημιουργεί τα περισσότερα προβλήματα:

  1. Ξυπνάς. Η κορτιζόλη κορυφώνεται φυσικά. Ο εγκέφαλος ήδη ενεργοποιεί το συμπαθητικό σύστημα.
  2. Πίνεις αμέσως καφέ. Η καφεΐνη μπλοκάρει τους υποδοχείς αδενοσίνης και προσθέτει ένα δεύτερο κύμα αδρεναλίνης και κορτιζόλης πάνω στη φυσική κορύφωση.
  3. Βιώνεις μια πολλαπλασιασμένη αντίδραση στρες. Οι παλμοί ανεβαίνουν, η προσοχή στενεύει και το σώμα ερμηνεύει το συνολικό ορμονικό φορτίο ως πραγματικό σήμα απειλής.
  4. Η ενέργεια πέφτει στη μέση του πρωινού. Καθώς η καφεΐνη αποβάλλεται, η αδενοσίνη επιστρέφει και η κορτιζόλη πέφτει κάτω από τη βάση, με κούραση χειρότερη από πριν τον καφέ.
  5. Πιάνεις κι άλλο φλιτζάνι. Ο κύκλος επαναλαμβάνεται και κάθε γύρος κάνει πιο δύσκολο να σπάσεις την κατάσταση «τσιτωμένος αλλά κουρασμένος».

Αν περιμένεις 90 έως 120 λεπτά μετά το ξύπνημα για καφεΐνη, η απόκριση κορτιζόλης στην αφύπνιση ολοκληρώνεται φυσικά. Η καφεΐνη τότε καλύπτει το κενό καθώς η κορτιζόλη ξεκινά την κανονική της πτώση στη μέση του πρωινού, δίνοντας καθαρή εγρήγορση χωρίς υπερφόρτωση των επινεφριδίων. Αυτή η μία αλλαγή στον χρονισμό είναι από τις πιο αποτελεσματικές που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος με απαιτητικό ρυθμό στη διαχείριση της καθημερινής του ενέργειας.

Συμβουλή: Συνδύασε την καθυστερημένη πρωινή καφεΐνη με L-θειανίνη σε αναλογία 1:2 (π.χ. 100 mg καφεΐνης προς 200 mg L-θειανίνης). Η L-θειανίνη ευνοεί τα εγκεφαλικά κύματα άλφα, κάτι που μαλακώνει την αιχμή της αδρεναλίνης χωρίς να μειώνει τα γνωστικά οφέλη της καφεΐνης. Διάβασε περισσότερα για το πώς δρα η L-θειανίνη στη συγκέντρωση.

Η καφεΐνη σε σύγκριση με άλλα διεγερτικά που ενεργοποιούν την αντίδραση στρες

Η καφεΐνη δεν είναι η μόνη ουσία που ενεργοποιεί το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, αλλά ξεχωρίζει στο πώς το κάνει και από ποιο κατώφλι. Όταν βλέπεις πού βρίσκεται σε σχέση με άλλα διεγερτικά, γίνεται σαφές γιατί είναι νόμιμη, ευρέως διαδεδομένη και παρ' όλα αυτά ικανή να προκαλέσει πραγματικό φυσιολογικό στρες.

Διεγερτικό Μηχανισμός Ένταση αντίδρασης συναγερμού Νομικό καθεστώς
Καφεΐνη Αποκλεισμός υποδοχέων αδενοσίνης Ήπια έως μέτρια Νόμιμη, χωρίς ρύθμιση
Αμφεταμίνη Απελευθέρωση ντοπαμίνης και νοραδρεναλίνης Υψηλή Ελεγχόμενη ουσία
Κοκαΐνη Αναστολή επαναπρόσληψης μονοαμινών Πολύ υψηλή Παράνομη
Νικοτίνη Ενεργοποίηση νικοτινικών υποδοχέων ακετυλοχολίνης Μέτρια Νόμιμη, με ρύθμιση

Η καφεΐνη μιμείται κλασικά διεγερτικά όπως η αμφεταμίνη και η κοκαΐνη στην ενεργοποίηση του κεντρικού νευρικού συστήματος και τη συμπεριφορική διέγερση, αν και με πολύ μικρότερη ισχύ. Η βασική διαφορά είναι ότι η καφεΐνη δεν απελευθερώνει απευθείας ντοπαμίνη ή νοραδρεναλίνη. Αφαιρεί το ανασταλτικό φρένο και τα υπόλοιπα τα κάνει το ίδιο το σύστημα στρες του σώματος. Αυτός ο έμμεσος μηχανισμός εξηγεί γιατί η καφεΐνη μοιάζει περισσότερο με οξυμένη προσοχή παρά με ευφορία, και γιατί η κατάσταση συναγερμού που προκαλεί συχνά μπερδεύεται με εξωτερικό στρες αντί να αναγνωρίζεται ως φαρμακολογική επίδραση.

Οι φυσικοί παράγοντες στρες, όπως μια ομιλία σε κοινό, οι προθεσμίες ή ο σωματικός κίνδυνος, ενεργοποιούν τον ίδιο άξονα HPA από άλλο δρόμο: η αμυγδαλή αντιλαμβάνεται την απειλή και ειδοποιεί απευθείας τον υποθάλαμο. Η καφεΐνη παρακάμπτει εντελώς την ανίχνευση απειλής και ενεργοποιεί την πλευρά εξόδου του συστήματος. Το φυσιολογικό αποτέλεσμα είναι σχεδόν ίδιο, γι' αυτό τα συμπτώματα από την καφεΐνη μπορεί να θυμίζουν έντονα άγχος ή κρίσεις πανικού σε ευαίσθητα άτομα. Αν θέλεις να διαχειριστείς αυτές τις επιδράσεις χωρίς να κόψεις εντελώς την καφεΐνη, οι φυσικές τεχνικές συγκέντρωσης προσφέρουν πρακτικές στρατηγικές που αξίζει να δοκιμάσεις.

Με μια ματιά

Η καφεΐνη πυροδοτεί την αντίδραση μάχης ή φυγής μπλοκάροντας τους υποδοχείς αδενοσίνης και αναγκάζοντας τα επινεφρίδια να απελευθερώσουν αδρεναλίνη και κορτιζόλη, είτε υπάρχει πραγματική απειλή είτε όχι.

Σημείο Λεπτομέρειες
Ο αποκλεισμός της αδενοσίνης είναι η αφετηρία Η καφεΐνη καταλαμβάνει τους υποδοχείς αδενοσίνης, αφαιρεί το σήμα κόπωσης και ενεργοποιεί τον άξονα HPA.
Η δόση καθορίζει την επίδραση στην κορτιζόλη Μια δόση 250 mg προκαλεί μετρήσιμες αιχμές κορτιζόλης, ειδικά υπό ψυχική πίεση.
Η γενετική διαμορφώνει την αντίδρασή σου Οι αργές παραλλαγές COMT και CYP1A2 παρατείνουν τις επιδράσεις της αδρεναλίνης και του άγχους αφού η καφεΐνη έχει αποβληθεί.
Ο χρονισμός ενισχύει ή μειώνει την επίδραση Η καφεΐνη 90 έως 120 λεπτά μετά το ξύπνημα δεν προστίθεται στην απόκριση κορτιζόλης στην αφύπνιση.
Η καφεΐνη μιμείται το στρες των διεγερτικών Η φυσιολογική κατάσταση συναγερμού που προκαλεί η καφεΐνη είναι σχεδόν ίδια με την αντίδραση σε πραγματική απειλή.

Τι καταλαβαίνουν λάθος οι περισσότεροι για την καφεΐνη και το στρες

Οι περισσότερες συμβουλές για την καφεΐνη χωρίζονται σε δύο στρατόπεδα: είτε η καφεΐνη είναι εντάξει με μέτρο, είτε είναι ένας στρεσογόνος παράγοντας που ανεβάζει την κορτιζόλη και πρέπει να τον κόψεις. Και τα δύο χάνουν την ουσία. Ο μηχανισμός δεν είναι από μόνος του βλαβερός. Όλα εξαρτώνται από το πλαίσιο.

Στην Optimal Native δουλεύουμε με επιχειρηματίες και αθλητές που χρησιμοποιούν καφεΐνη καθημερινά και σχεδιάζουν προσεκτικά τη δόση και τον χρονισμό. Η διαφορά δεν είναι μόνο η θέληση ή η γενετική. Είναι η ενημερωμένη χρήση. Ξέρουν τι μεταβολιστές είναι, προγραμματίζουν στρατηγικά την πρόσληψη και συνδυάζουν την καφεΐνη με ουσίες όπως η L-θειανίνη ή η γλυκινική μαγνησίου, που μετριάζουν την αντίδραση της αδρεναλίνης χωρίς να αφαιρούν το γνωστικό όφελος.

Αυτοί που υποφέρουν περισσότερο από την αντίδραση στρες της καφεΐνης δεν είναι όσοι πίνουν τη μεγαλύτερη ποσότητα. Είναι οι λιγότερο ενημερωμένοι. Όποιος πίνει δύο καφέδες στις 6:30 το πρωί με άδειο στομάχι ενώ απαντά σε αγχωτικά email, στοιβάζει κάθε πιθανό ενισχυτή της αντίδρασης των επινεφριδίων. Το πρόβλημα δεν είναι η καφεΐνη. Είναι το πλαίσιο.

Αυτό που θεωρώ πιο υποτιμημένο είναι το ζήτημα της παραλλαγής COMT. Περίπου ένας στους τέσσερις ανθρώπους ευρωπαϊκής καταγωγής θα νιώθει άγχος από την καφεΐνη πολύ αφού έχει χαθεί η ενέργεια, και οι περισσότεροι το αποδίδουν στον χαρακτήρα τους ή στο στρες, όχι στη γενετική. Αυτή η λάθος απόδοση τους κρατά σε έναν κύκλο υπερκατανάλωσης και άγχους που ένα απλό γενετικό τεστ και μια αλλαγή στον χρονισμό θα μπορούσαν σε μεγάλο βαθμό να λύσουν.

Ο στόχος δεν είναι να φοβάσαι την καφεΐνη. Είναι να τη χρησιμοποιείς με τόση ακρίβεια ώστε το σύστημα συναγερμού του σώματός σου να δουλεύει για σένα, όχι εναντίον σου.

— Optimal Native

Καθαρή ενέργεια που δουλεύει με τη βιολογία σου, όχι εναντίον της

Αν νιώθεις την αντίδραση μάχης ή φυγής από την καφεΐνη περισσότερο απ' όσο θα ήθελες, η λύση δεν είναι απαραίτητα λιγότερη καφεΐνη. Είναι πιο έξυπνη υποστήριξη γύρω της.

Optimal Native

Τα ημερήσια σακουλάκια της Optimal Native συνδυάζουν μια μετρημένη δόση καφεΐνης με L-θειανίνη, ώστε να ξέρεις πάντα πόση καφεΐνη παίρνεις. Είναι μέρος ενός συστήματος σακουλακιών χωρίς νικοτίνη, χτισμένου γύρω από νοοτροπικά και προσαρμογόνα (adaptogens). Οι χρήστες περιγράφουν σταθερή συγκέντρωση και ενέργεια χωρίς το μοτίβο τρέμουλο–πτώση που φέρνει η ανεξέλεγκτη διέγερση των επινεφριδίων. Με 4,9 στα 5 αστέρια από πάνω από 300 κριτικές, τα αποτελέσματα μιλούν καθαρά. Δες τις επιλογές Συνδρομή & έκπτωση και φτιάξε μια καθημερινή ρουτίνα που κρατά την ενέργειά σου σταθερή και τις ορμόνες του στρες εκεί που πρέπει.

Συχνές ερωτήσεις

Πώς ενεργοποιεί η καφεΐνη την αντίδραση μάχης ή φυγής;

Η καφεΐνη μπλοκάρει τους υποδοχείς αδενοσίνης στον εγκέφαλο, αφαιρώντας το φυσικό σήμα κόπωσης και ωθώντας τα επινεφρίδια να απελευθερώσουν αδρεναλίνη και κορτιζόλη. Αυτές οι ορμόνες ανεβάζουν τους παλμούς, την αρτηριακή πίεση και τη γλυκόζη στο αίμα, δημιουργώντας την κλασική κατάσταση επιφυλακής.

Μπορεί η καφεΐνη να προκαλέσει άγχος ακόμη και σε υγιείς ανθρώπους;

Ναι. Μια μελέτη του 2026 βρήκε σημαντική θετική συσχέτιση (r = 0,280) ανάμεσα στην πρόσληψη καφεΐνης και το άγχος που ανέφεραν εργαζόμενοι χωρίς διαγνωσμένες αγχώδεις διαταραχές. Η επίδραση εξαρτάται από τη δόση και είναι ισχυρότερη σε άτομα με αργές γενετικές παραλλαγές COMT ή CYP1A2.

Ποια είναι η καλύτερη ώρα για καφέ ώστε να μην υπερφορτώνεις τα επινεφρίδια;

Αν περιμένεις 90 έως 120 λεπτά μετά το ξύπνημα, η απόκριση κορτιζόλης στην αφύπνιση ολοκληρώνεται πριν η καφεΐνη προσθέσει το δικό της ερέθισμα στα επινεφρίδια. Η καφεΐνη κατά τη φυσική κορύφωση της κορτιζόλης αθροίζει το ορμονικό φορτίο και εντείνει την αντίδραση στρες.

Γιατί η καφεΐνη αγχώνει κάποιους και άλλους όχι;

Οι γενετικές διαφορές στα CYP1A2 (ταχύτητα μεταβολισμού), ADORA2A (ευαισθησία υποδοχέων) και COMT (ρυθμός απομάκρυνσης της αδρεναλίνης) καθορίζουν πόσο έντονα και για πόσο καιρό η καφεΐνη ενεργοποιεί το συμπαθητικό νευρικό σύστημα. Όσοι έχουν την αργή παραλλαγή COMT έχουν παρατεταμένα συμπτώματα άγχους ακόμη και αφού περάσει η διεγερτική δράση.

Μειώνει ο συνδυασμός καφεΐνης και L-θειανίνης τα συμπτώματα της αντίδρασης στρες;

Η L-θειανίνη σε αναλογία 2:1 ως προς την καφεΐνη ευνοεί τα εγκεφαλικά κύματα άλφα και μετριάζει την αιχμή της αδρεναλίνης χωρίς να μειώνει την εγρήγορση. Η γλυκινική μαγνησίου έχει παρόμοιο ρόλο, υποστηρίζοντας την ικανότητα του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος να εξισορροπεί τη δραστηριότητα των επινεφριδίων.

Επιστροφή στο ιστολόγιο